Yapı markette cam filmlerini karşılaştırıyorsunuz. "Düşük emisyonlu" (low-e) çift cam teklifinin buna değip değmeyeceğine karar vermeye çalışıyorsunuz. Elinizde her ikisi de polarize etiketli, biri şüpheli derecede ucuz iki güneş gözlüğü var. Her durumda soru optik ve basittir — bu şey ne kadar ışık geçiriyor ve ışığın hangi yönde titreştiği onun için önemli mi? — ve her durumda dürüst cevap bir orandır, ki kalibre edilmemiş iki telefonun tam olarak en iyi yaptığı şey budur.
Şeffaflık düzeneği
Bir telefon (veya bir tarayıcı) emitter rolündedir: Ekranını camın bir yüzeyine doğru sabit 2 Hz hızında yanıp söndürür. Diğer telefon ise measurer rolündedir: Kamerası bu yanıp sönmeyi izler ve luminans swing değerini kaydeder — yani parlaklığın tam olarak vericinin frekansında ne kadar güçlü şekilde dalgalandığını. İki çekim:
- Direct — iki telefon, aralarında hiçbir şey olmadan aynı geometride karşı karşıya bakar.
- Through — aradaki yolda cam varken yine aynı geometri.
Camın bağıl şeffaflığı, içinden/doğrudan salınım (swing) oranıdır. Cam dışındaki her şey — verici ekranın parlaklığı, kameranın hassasiyeti, kullanılan telefon modelleri — her iki çekimde de aynı şekilde görünür ve birbirini götürür. Bu, bir hoparlör ve mikrofondan bir ekran ve kameraya uyarlanmış, iki telefonla ses yalıtımı testi özelliğine de güç veren aynı alıcı oranı tasarımıdır.
Aydınlık bir odada çalışmasını sağlayan şey yanıp sönme hızıdır. Ortam ışığı tam olarak 2 Hz frekansında dalgalanmaz ve otomatik pozlama modülasyonu değil ortalama seviyeyi takip eder — bu yüzden bilinen hızdaki salınım (swing), vericinin katkısını sahnedeki diğer her şeyden ayrıştırır. Eğer bir çekim yanıp sönme hızını doğrulayamazsa, aktivite bundan bir oran hesaplamayı reddeder: Vericiye ait olduğu kanıtlanamayan bir salınım, uygulamanın belirteceği şekilde yeniden denenebilir bir çekim sorunudur, asla bir "sıfır şeffaflık" bulgusu değildir.
Bir kural bilinçli bir inatçılıkla uygulanır: Her iki çekim de karenin aynı bölgesini okumalıdır. Çekim alanı — tüm sahne yerine pencerenin tek bir camı — ölçümden önce seçilir ve ilk çekim tamamlandığı an kilitlenir. Yeniden nişan almak, tüm çekimleri çöpe atıp baştan başlamak demektir. Kulağa katı gelebilir, ta ki alternatifini düşünene kadar: İki farklı bölgeden alınan okumaları sessizce eşleştirip bunların oranına ölçüm demek.
Tek bir sayının artık yetersiz kaldığı durumlar
Renkli, kaplamalı veya düşük emisyonlu (low-e) bir cam her renkte aynı derecede şeffaf değildir; bu kaplamalar genellikle maviyi kırmızıya kıyasla çok daha sert engeller ve genel bir luminans oranı tam da bu farkı ortadan kaldırarak ortalar. Bu nedenle aktivite, geçirgenliği kameranın kırmızı, yeşil ve mavi kanallarına da böler ve kanal başına aynı disiplini uygular: Vericinin neredeyse hiç beslemediği bir kanal, iki gürültü değerinin oranını sunmak yerine hiçbir şey bildirmez. En güvenilir değer, her bir kanalın genel geçirgenliğe kıyasla geçirgenliğidir — yani oranların oranıdır; böylece iki çekim arasındaki bir pozlama kayması bile birbirini götürür. Benzer şekilde koyu görünen iki camda "gri ton" ile "ısı yansıtan kaplama" arasındaki farkı asıl ortaya koyan şey, bu renk bazındaki seçiciliktir.
İddia konusunda net olmak gerekirse: Kamera luminansı gama işleminden geçirilir, bu nedenle sonuç bu düzeneğin bağıl optik geçirgenliğidir — kalibre edilmiş bir laboratuvar %T veya bulanıklık (haze) değeri değil, camları ve filmleri birbiriyle kıyaslamak için sağlam bir temeldir. Aktivite de aksini iddia etmez.
Çeyrek tur
İşin zarif kısmı burada. Bir telefonun ekranı polarized light yayar — bu, LCD ve OLED ekranların üretim şeklinin bir yan etkidir. Bu tesadüf, aynı düzeneği bir polarizasyon test cihazına dönüştürür. Camın içinden (through) çekimi yapın, ardından verici ekranı kendi düzleminde çeyrek tur döndürün ve tekrar çekim yapın. Numune polarizasyondan etkilenmiyorsa iki salınım (swing) eşleşir. Etkileniyorsa — polarize güneş gözlükleri, polarize cam filmleri, stres altındaki plastik veya lamine malzemeler gibi — çapraz çekim, paralel çekime kıyasla çok daha az ışık geçirir ve bu düşüş, numunenin ne kadar güçlü polarize olduğunu ölçer.
Neyin eksik olduğuna dikkat edin: Doğrudan çekim. Çapraz çekim için referans, the same sample at the other angle — numune kendi kendisinin kontrolüdür, bu nedenle kamera zinciri, geometri ve hatta camın yalın soğurması bile birbirini yok eder. İki çekim, tek bir döndürme, bitti.
Why polarization got its own card: fiziksel olarak polarizasyon kontrolü, şeffaflık aktivitesinin isteğe bağlı üçüncü çekimidir — aynı araç, aynı düzenek, aynı matematik. Ama güneş gözlüğü test eden birinin aklına "cam şeffaflığı" adlı bir aktiviteyi açmak gelmez ve oraya girdiğinde de ihtiyaç duymadığı doğrudan bir çekim yapması istenir. Bu yüzden bu kontrol, sadece paralel ve çapraz adımları içeren kendi aktivitesi olarak mevcuttur. İşin mutfağında ise hangi karttan üretilmiş olursa olsun, kataloğunuzda aynı isimlere sahip aynı ölçümdür — bir okuma, içeri girdiğiniz kapıya göre kimliğini değiştirmez.
Çapraz çekim, koruyucu bir amaçla şeffaflık akışındaki yerini de hak eder: Polarizasyon yapan bir cam, düz geçirgenlik okumasını sessizce bozar — polarize verici, tekil oranın göremediği bir etkiyle zayıflatılır. Çeyrek tur kontrolünün bunun yanında sunulması, aktivitenin bu karıştırıcı etkiyi sindirmek yerine yakalamasını sağlar.
Bunu gerçekte ne için kullanırsınız?
- Window and film shopping. Cam örneklerini veya filmleri eşit koşullarda karşılaştırın: Genel geçirgenliğin yanı sıra, nötr bir tonu mavi engelleyici bir kaplamadan ayıran renk bazındaki seçicilik.
- Are these sunglasses really polarized? Etiket öyle olduğunu söylüyor. Çeyrek tur testi ise mağazada yaklaşık bir dakika içinde bunu onaylar veya onaylamaz.
- Tinted glass. "Bu gerçekten ne kadar koyu" sorusuna sayısal bir değer biçin — ve bir arabanın arka camını ön camıyla ya da bir teklifin numunesini diğeriyle karşılaştırın.
- Stressed plastics and laminates. İç stres, şeffaf plastiği çift kırılımlı hale getirir ve bu durum çapraz çekimde kendini gösterir — yük altındaki veya hatalı şekillendirilmiş bir laminatı fark etmenin hızlı bir yoludur.
Yanıt vermeyi reddetmek bir özelliktir
Bu aktivite boyunca ortak payda, neleri yapmayı reddettiğidir. Her iki çekim de yapılmadan oran verilmez. Kırpışma hızı doğrulanmadığında oran verilmez. Referans salınım, bölme işlemi için çok küçük olduğunda oran verilmez. Bir kanal yeterince güçlü sürülmediğinde kanal başına değer verilmez. Çekimler arasında sessizce yeniden hedefleme yapılmaz. Her bir reddediş, giderilebilir spesifik bir çekim problemi olarak sunulur — çünkü koşullar karşılanmadığında tahmin yürüten bir ölçüm aracı, ölçüm aracı değil, güven aralığına sahip bir stres yüzüğüdür.
Aynı alıcı oranı, mutlak seviyeler yerine göreceli özellikler üzerine inşa edildiğinde telefon sensörlerinin ölçüm aletlerine dönüşmesinin yollarından biridir — araçlara genel bakış sayfası geri kalanını haritalandırır.